De dag begint met een lekker zonnetje. De kinderen zijn nog een extra dag vrij. Ze kunnen dus nog heerlijk spelen met de padjes en met elkaar. Wat heerlijk zo’n groot grasveld achter het huis, mooi weer en vrij zijn.
Pinksteren.
Vandaag gaan we naar de kerk en dit gaat best wel goed. Het gedrag van de kinderen wordt weer wat minder heftig of wij kunnen er wat beter mee omspringen ;). Voor de rest van de dag doen we heerlijk rustig aan. Er wordt gespeeld en nog mooiere armbandjes gemaakt. Midden op de middag zitten de kinderen heerlijk samen op het grote grasveld achter ons huis.
Lekker oefenen op het maken van weer nieuwe armbandjes, op een speciaal iets daarvoor of gewoon op een vork. Flesje sap en bakje chips erbij. Gezellig!
Armbandjes maken.
Er wordt lekker gefreubeld door de kinderen.
Ondertussen moeten we allemaal wennen aan het feit weer thuis en bij elkaar te zijn. We kunnen duidelijk merken dat het logeren voor de kinderen veel impact heeft gehad. We moeten alle zeilen bijzetten om het gedrag binnen de perken te houden / krijgen. Ze hebben zich goed gedragen op de logeeradressen en gaan nu “los’. Daarnaast proberen we nog te genieten van de bijzondere reis die we hebben gemaakt. Regelmatig kijken we naar de foto’s die we hebben gemaakt en delen dit met de kinderen.
Weer thuis.
We komen aan het eind van de middag heel moe thuis na een vliegreis van 9 uur en een lange tijd er na voor het verzamelen van de koffers en het ondergaan van de vele controles en het wachten daarop in de lange rijen. Maar als we onze straat en ons huis zien dan is die moeheid meteen weg.
Op de straat staat met pijlen aangegeven waar onze auto moet staan en welk pad we moeten inlopen.
Wat een warm welkom.
We bengen de koffers naar binnen en gaan snel de kinderen ophalen.
We zijn weer thuis!
Dag, we zijn een poosje weg.
De tassen voor de kinderen staan klaar, we pakken onze koffers. Nog een paar laatste telefoontjes en mailtjes. Vanmiddag uit school gaan de kinderen naar hun logeeradres. Daarna gaan we zelf de laatste hand leggen en vertrekken we naar Hoofddorp. Hier zullen we de laatste nacht doorbrengen en morgen gaan we vliegen.
Op 3 juni komen we terug en halen we aan het eind van de middag de kinderen weer op. We wensen de kids een heel fijne tijd toe bij hun logeeradres.
Verjaardag! en een fijne plek.
In de weken die volgen vieren we 4 verjaardagen, staan 2 van de kinderen in het zonnetje, gaan de voorbereidingen door, leggen we contact met de logeergezinnen voor de kinderen. Vandaag hebben we dit rond. Wat een opluchting, voor elk kind is er een fijn plekje als we weg zijn.
Zoeken.
En dan wordt het idee een besluit. WE GAAN. Niet volgend jaar, niet over een paar maand. We gaan NU! We kijken goed om ons heen, vragen hier en daar. We beginnen met zoeken. Bespreken “gebruiksaanwijzingen”.
Als we weg willen dan zal een goede plek voor de kinderen die bij ons wonen de eerste zorg zijn. We schakelen pleegzorg in. Voorzichtig leggen we bij de kinderen neer dat ze een poosje gaan logeren en dat we een fijn plekje voor ze zoeken. De tickets worden vastgelegd voor 17 mei!
Voor de kinderen komt er een logeerboekje. Hierin kun je opschrijven wat je er van vindt, je kunt tekenen, stickers plakken. Al snel worden er fotootjes geplakt, stukjes voor elkaar geschreven.
Idee!!!
Het begint als een klein ideetje, nadat er een mogelijkheid op onze weg komt. Een rootsreis maken met onze adoptiedochter! Over een jaar moeten we er kunnen zijn geweest, in Suriname.
Als het eenmaal in onze gedachten is genesteld, laat het ons niet meer los. Wat moeten we veel regelen als we deze reis willen maken! Wat zal dan de beste tijd zijn? Is er wel een “de beste tijd”?
We besluiten om dit eens nader te gaan onderzoeken! Spannend!





























