We gaan met de hele familie pannenkoeken eten en daarna aan het eind van de dag nog een paar uurtjes genieten van zon, zee en strand. We zijn hier middenin een hittegolf beland.
De vakantie begint.
Als we eenmaal op de boot van Stockholm naar Turku zitten, begint de vakantie. In de familie-hut gaan we eerst douchen en een paar uur slapen want ook voor de kinderen was slapen in de bus best lastig. Daarna gaan we de boot verkennen.
We kijken naar de vele eilandjes, groot en klein, die we passeren.
Daarna gaan we de winkels aan boord bezoeken en wordt er gespeeld op de speciale speelplekken.
’s Avonds hebben we een fijn weerzien met Nathan, Leena, Rasmus en Rafaëlla.
Op weg.
We gaan vanochtend nog een keer voor de vakantie bij ons jongste kleinkind kijken. Wat klein, wat lief!
We pakken de tassen etc. in de bus, die we weer voor een heel mooi prijsje bij Bultman kunnen huren. In de avond gaan we met alle kids pannenkoeken eten bij een familie waar we dit al eens eerder hebben gedaan. Daar kunnen de kinderen met de kipjes spelen en dit doen ze graag. Daarna nog wat laatste dingen meenemen en dan op weg naar Finland.
Een kind erbij.
Dan is de plaatsing een feit! Door “onze” kinderen is liefdevol een plekje gemaakt. Ze is welkom!
De eerste dagen werden ons al een aantal zaken duidelijk. Dit kind heeft veel duidelijkheid nodig en die zullen wij moeten verschaffen. Verder dachten we al veel “gezien” te hebben, maar we komen er achter dat er nog veel meer “te koop” is. Bij de school-intake die we ’s middags hebben blijken we niet op de goede plek te zitten. Er volgt een race voor een ID-kaart en voor de schoolkeuze. Ondertussen vindt zich thuis een proces plaats van plekverdeling. We gaan ervoor!
Vanmiddag is het een gezellige boel in de tuin. Er wordt heerlijk samen gespeeld en genoten van de eerste vakantiedag. Ondertussen maken wij spullen klaar voor de vakantie.
Stressssssssssssss!
Na een heftige week gaan we het weekend in. Zo aan het eind van het schooljaar wordt er nogal wat gevraagd van kinderen. Ze zijn moe, er moet nog van alles en dan zijn er ook nog stress-volle situaties als judo-examen, voorspeeluurtje van muziek, kijken in je nieuwe klas. Vanochtend zijn de judo-examens geweest. Wat zijn we trots op onze kanjers. Een gele band met groene slip, een oranje band met blauwe slip en een groene band! Goed gedaan. Een zucht geeft lucht, letterlijk en figuurlijk.
Vanmiddag nog afzwemmen voor het C diploma voor één van de kids. Wat natuurlijk heel fijn is maar ook moeilijk kan zijn als het bij jou zelf allemaal niet zo makkelijk gaat. Aan ons de schone taak om nog maar eens duidelijk te maken dat je echt alles op je eigen tempo mag doen. Want de één kan misschien sneller zijn zwemdiploma halen terwijl de ander juist weer goed is in klokkijken of de tafels leren.
Samen proberen we het zo hanteerbaar mogelijk te houden.
Een koffer, doos en tassen!
Vandaag zijn de spulletjes gebracht van ons nieuwe gezinslid. Maandag komt ze zelf. Helaas is het niet gelukt dat ze rustig aan kan wennen bij ons. In theorie zou dat moeten, in de praktijk lijkt dat toch niet altijd te kunnen. Gelukkig konden we haar adres boven water krijgen en konden we een kaartje sturen. Weet ze in ieder geval dat ze welkom is!
Oefenen.
Op zaterdag worden wij de opa en oma van Olivier, het zoontje van Jachin en Lydia. We gaan meteen ’s middags kijken en zijn verwonderd over dit kleine mooie kindje. Op dinsdag komt Joas samen met onze kleindochter Elena een nachtje slapen terwijl Erna, voor haar werk in Zwitserland zit. We vinden het geen van allen erg dat de logeerpartij iets langer gaat duren. “Onze” kids oefenen flink in (pleeg)tante zijn ;).
Wij zijn tussendoor de zaken aan het regelen voor onze vakantie (met de kinderen) naar Finland.
Weekend
Vandaag is een dag van oranje accesoires. Wat zijn we trots op ons oranje.

De judoles is weer achter de rug en de judopakken hangen buiten.

Weekend!
Een nieuwtje!
Een van onze pleegdochters komt vol van het nieuws de klas in vanochtend en meldt: “We krijgen een nieuw pleegkind erbij”. Een ander kind zegt enthousiast: “Wat leuk, wij hebben twee nieuwe parkieten”. Samen zijn ze blij met ieder hun eigen nieuwtje.
Zelf waren we van plan om nog even te wachten met vertellen maar onze pleegzorgwerkster vertelde het gisteren onverwacht in een gesprekje met de kinderen. Enthousiast kwamen de kids naar ons toerennen. Een van de kinderen zei: “Ik dacht al, wanneer komt er weer eens een nieuw kind”. Onze kinderen zijn er klaar voor! Nu het kamertje klaarmaken en een extra stoel bijschuiven. Het nieuwe kind is welkom!


















