Weblog
nov 15

Rugzak.

maandag 15 november 2010

We kunnen wel zeggen dat al onze kids een rugzak meedragen. Maar wie niet? Alles wat je meemaakt neem je immers mee in je verdere leven en zal mede bepalen hoe je keuzes er uit (gaan) zien. Als ouders (en opvoeders) hoop je dat de rugzak niet te zwaar zal worden en misschien zelfs zo nu en dan even afgedaan.

rugzakje

Voor sommige kinderen blijkt die rugzak al snel erg zwaar, te zwaar zelfs. Dat is het moment dat er professionele hulp ingeroepen moet worden. Onze taak hierin bestaat uit signaleren en begeleiden.

rugzak zwaar

Wat het erg lastig maakt is dat er meerdere zware rugzakken op een plek zitten, ongewild en onbedoeld krijgen de kids van elkaars misère mee. Wat we dan nog kunnen doen is relativeren, niet dat de zaken die gebeuren onbeduidend zijn maar wel om ze draagbaar te houden.

nov 12

Een lege stoel.

vrijdag 12 november 2010

In een gezin waar pleegkinderen komen moet je er aan wennen dat diezelfde kinderen soms ook weer gaan. Wat achterblijft is een lege plek.

lege stoel

Soms zijn de kinderen een paar maand een deel van het gezin geweest, een half jaar of (veel) langer. In alle gevallen blijft er een lege plek achter en heeft het zijn weerslag op de achterblijvers. Het is fijn als je met z’n allen naar zo’n afscheid kunt toeleven. Het bij elkaar zoeken en inpakken van de spulletjes, afscheid nemen op school en nog een laatste keer samen (uit) eten! Het afscheid zelf wordt er niet makkelijker van maar is uiteindelijk toch beter te verwerken. Toch hebben we ook andere manieren van afscheid meegemaakt. De ene dag een telefoontje, de andere dag weg. Niks afscheid nemen op school, de spullen bij elkaar graaien. De auto in en zwaaien maar! Het ga je goed.

uitzwaaien

En wat te denken van weggaan zonder afscheid! De kleren nog in de was, de spulletjes nog op hun plek. Nee, dan is pleeggezin zijn even niet zo leuk…………

nov 10

30 jaar!!!!

woensdag 10 november 2010

30 jaar

We vieren vandaag een ” feessie”. Het is namelijk de verjaardag van onze oudste zoon. Vandaag is het ook 30 jaar geleden dat we voor het eerst een kind naar de basisschool “de Bron” brachten. Na onze 6 kinderen volgden er een flink aantal pleegkinderen voor korte of langere tijd. We hebben vele wisselingen meegemaakt in het team van de school maar zijn nog steeds blij dat we er met “onze” kids terecht kunnen. We hebben de schoolleiding verrast met een lekkernij bij de koffie en voor alle leerlingen was er een snoepje. Onze schatjes mochten van hun juf alle klassen en leerlingen langs, dat vonden ze erg leuk. ’s Middags hebben we thuis ook maar wat lekkers bij het drinken genomen want even op en neer naar Finland, waar de jarige woont, zat er niet in……….

nov 3

Ergotherapie voor kinderen.

woensdag 3 november 2010

Kinderergotherapie is een van de therapieën die we sinds kort wekelijks bezoeken. Het kind krijgt ergotherapeutische begeleiding en sensorische integratie therapie. Het doel is om de dagelijkse vaardigheden te vergroten. Denk daarbij dan aan zaken als eten, spelen, aankleden, schrijven, fietsen etc.

kinderergo

Tijdens de therapie moet er best wel hard gewerkt worden maar wat is het leuk en wat staan we versteld van wat we daar allemaal zien gebeuren en wat het kind in kwestie allemaal in huis blijkt te hebben. Dit is een uurtje pretpark in het klein. Aan het eind van de dag mag je dan best moe zijn!

nov 1

Weerzien.

maandag 1 november 2010

Wat een geweldig weerzien met onze zoon Nathan uit Finland. Na een fijne avond met elkaar en familie waar bij we verhalen, foto’s en cadeautjes hebben uitgewisseld, zijn we vrijdagochtend vroeg naar Amsterdam vertrokken waar Nathan het weekend bezig zou zijn met de Blenderconferentie. Overdag hebben we ons vermaakt door eens heerlijk door Amsterdam te slenteren en wat te shoppen.

weerzien

In het begin van de avond met een deel van onze kinderen heerlijk gegeten en gesocialiseerd en daarna nog bij de blenderconferentie gekeken naar de ingezonden films. Dan het onvermijdelijke afscheid en terug naar Zwolle. De volgende ochtend stond “onze” jongste alweer op de stoep en s ‘avonds de volgende twee. In de loop van de zondag volgden er nog drie dus we zijn weer compleet. Het voortgezet onderwijs is vandaag weer begonnen, de kids van de basisschool hebben nog een dagje extra. Maar wij kunnen er wel weer een poosje tegen.

okt 27

Herfstvakantie 2.

woensdag 27 oktober 2010

We vermaken ons best. De kids zitten door het hele huis heen te spelen en soms doen we een toernooitje sjoelen o.i.d. We genieten van zelfgebakken appelflappen, maar ook van een driegangenmenu. Dit is zoals een vakantie moet zijn.

sjoelen

Voor de grootsten geldt dat de leuke dingen afgewisseld worden met leren voor de toetsweek die na de vakantie begint.

leren

Vanaf morgen is iedereen logeren en gaan wij genieten van gezellig samen zijn en bijkletsen met onze eigen kids. Is ook wel eens fijn.

okt 23

Herfstvakantie.

zaterdag 23 oktober 2010

De laatste schooldag is achter de rug, ook de muziek- en judolessen stoppen een week. Jippie!!!!!!!!!!! Het is herfstvakantie.

herfstvakantie

Het gaat een vakantie worden met tijd voor spelletjes of samen lekker naar buiten. Samen of om de beurt de keuken in en iets lekkers maken voor allemaal. Deze week gaat ook iedereen een paar dagen logeren en voor onszelf kijken we uit naar donderdag als Nathan vanuit Finland bij ons komt en we ’s avonds en vrijdag al onze eigen kids weer gaan ontmoeten. Ja, we hebben er allemaal zin in.

herfstvakantie

okt 21

Pleegzorg.

donderdag 21 oktober 2010

Vandaag was er weer een, een pleegzorgevaluatie. Voor elk kind hebben we deze evaluaties een of twee keer per jaar. Met onze pleegzorgwerkster zitten we om de tafel met de biologische ouders en de gezinsvoogd van het desbetreffende kind. Soms zit daar dan ook nog extra begeleiding van de ouders bij of andere familie die betrokken is bij het kind. Met elkaar praten we over de afgelopen tijd en of de gestelde doelen zijn behaald. Verder worden er nieuwe doelen gesteld voor de komende periode.

groot gezin

Die doelen kunnen variëren van “je veilig voelen thuis en op school tot de contacten met ouders verlopen goed”. De kinderen worden zo met een flink aantal mensen goed in de gaten gehouden. Ook is het fijn om met de ouders aan tafel te zitten en te kunnen vertellen dat het goed met hun kind gaat. Helaas is dat soms ook niet mogelijk, maar gelukkig meestal wel. Vandaag hebben we in ieder geval een prima evaluatie gehad en zijn een aantal zaken goed doorgesproken. Met dit kind kunnen we weer even vooruit!

een hart met ruimte

okt 18

Schoolfoto.

maandag 18 oktober 2010

Vanochtend zijn de laatste twee kids netjes gekleed en gekapt naar school gegaan voor de schoolfoto. Dan zit het er voor dit jaar weer op. Leuk om te zien dat ze zelf ook graag mooi op de foto willen. Voor de ouderen is het een bekend iets, voor de jongsten best spannend. Want hoe is de fotograaf en hoe zit het met al die spullen die klaar staan? Moet ik onder die paraplu zitten en wat moeten die grote lampen daar?

schoolfoto

Als de foto’s klaar zijn is het natuurlijk spannend hoe het geworden is. Hoe groter je bent, hoe meer je hebt aan te merken op het resultaat. Wij vinden ze gewoon altijd leuk. Want vaak is de foto een weerslag van hoe je bent/je voelt. De foto’s worden daarna gekopieerd voor de familie en gaan in het fotoboekje en in een lijst aan de muur. En achteraf kun je dan zeggen; “schoolfoto’s maken is best leuk”.

okt 13

Weglopen.

woensdag 13 oktober 2010

In de praktijk blijkt het niet altijd mee te vallen om in een gezin met een duidelijke structuur en regels terecht te komen als je dat helemaal niet gewend bent. We maken dan ook regelmatig mee dat kinderen hier moeite mee hebben. Kunnen de volwassenen wel zeggen dat het juist dat is wat je nodig hebt, als kind kun je hier dan wel een andere mening over hebben. Zo komt het dus nogal eens voor dat er een kind besluit dat het nu wel even genoeg is met “die regeltjes” en flink gaat steigeren. Zelfs weglopen is hier geen onbekend fenomeen.

weglopen

Als dan vriendjes zijn gebeld of andere logische plekken, dan is de politie aan de beurt om een melding te maken. Zo onderhand is de politie “onze vriend”. Tot nu toe liepen dergelijke zaken altijd goed af en kwam het kind terug… Gelukkig zien we ook dat de structuur en regels voor kinderen goed zijn en vruchten afwerpt!