Terwijl onze aandacht wordt gevraagd voor de aankomende spannende operatie voor een van de kinderen en ruis vanuit andere zaken, komt een ander kind thuis met een werkstukje van school. Voor jullie, zegt ze. Dat was nu precies wat we goed kunnen gebruiken! Dank je wel, lief kind.
Pré-operatief traject.
Deze dag staat in het teken van het pre-operatieve trajekt dat we samen met het kind in gaan. Niet alles wat gedaan moet worden is fijn en vooral spannend. Maar op elke afdeling waar we komen staat wel iets leuk te spelen. Dit helpt vervelende dingen te vergeten en om de aandacht even een poosje af te leiden.
Erg lastig is het om het hele voortraject te hebben afgelegd en dan in een laatste gesprek te horen dat de operatie (voorlopig) niet doorgaat. Er is een spoedgeval tussendoor gekomen. Dat is even slikken. Naar huis gaan met een kind dat volop aan het voorbereiden is voor iets spannends dat (voorlopig) niet gaat gebeuren.
Een spannende tijd.
We krijgen bericht dat een van onze kinderen een operatie moet ondergaan in het Wilhelmina KinderZiekenhuis in Utrecht. Een paar dagen later lichten we het desbetreffende kind en de andere kinderen in. Dit heeft vanaf het eerste moment impact op iedereen. Het is ook niet niks. Ter voorbereiding komt er een boekje, stiften en stickers en wordt er volop steun gevraagd en aangeboden. Samen staan we sterk!


Ook ter voorbereiding kijken we het fimpje van Kris Krokodil en een rondleiding door het WKZ.
Zorgenvriendjes.
Had jij vroeger op school een vriendinnetje? Ja! Hoe heet die dan? Riekje!
Dit gesprekje vond een paar jaar geleden plaats. Vlak daarna kwam ik m’n vriendinnetje van vroeger (inmiddels Riek) tegen en zochten we elkaar op bij Fb. Begin deze maand vroeg Riek of ze een zorgenvriendje voor onze kinderen mocht maken. Wat een goed en lief idee. Vanmiddag kwam ze theedrinken en mochten de kinderen een zorgenvriendje uitkiezen.
Na even zoeken heeft elk kind een zorgenvriendje uitgekozen en er worden meteen briefjes gemaakt die in de mond (achter slot en grendel = rits) bewaard kunnen worden. De kinderen zijn erg blij met hun nieuwe “schat”. Dank je, Riek.
Gelukkig hebben we ook nog tijd om fijn bij te kletsen.
Tanden, tanden en nog eens tanden.
Deze week staat het in het teken van tanden. Zo is er besloten dat een van de kinderen een beugel gaat krijgen en is de behandeling opgestart. Het krijgen van een beugel leek best wel leuk maar er komt twijfel als zelfs de elastiekjes tussen de tanden al zeer blijken te doen. En al die enge dingen bij de ortho….. Tja, als je A zegt moet je ook B zeggen!
Vanmiddag gaat een van ons met twee kinderen naar de tandarts. Een kind om een seallaagje aan te brengen op de grote-mensen-kiezen en een kind om een klein gaatje te vullen. Even dreigt de spanning te groot te worden maar uiteindelijk ondergaan beiden de behandeling heel goed en rustig.
Ondertussen rijdt de ander naar het ziekenhuis om onze niet-meer-pleegdochter-die-op-kamers-woont en bij de kaakchirurg twee verstandskiezen heeft uitgesneden op te halen en mee te nemen naar huis. Lekker op de bank kan ze een beetje bijkomen van de ingreep. Wat een kanjers zijn het toch.
Maatregel.
Vier keer gewaarschuwd door de chauffeur en ook nog een kind geslagen. En dat is dan niet het eerste incident. Dat vraagt om een maatregel. Daarom gaat dit kind vanmiddag de weg naar school lopen. Dat maakt in eerste instantie niet zoveel indruk: “Best gezellig hoor, samen een stukje lopen”, “Wat zien we veel mooie dingen, h├¿”.
Na de vraag (op de helft) of er nu genoeg geleerd is volgt de mededeling: “Ik denk dat er nog een stukje nodig is om het nog beter te leren”. Dus gaan we nog een stuk, het is wel de bedoeling dat er zoveel geleerd wordt dat er normaal met de schoolbus gereisd kan worden en we voorlopig niet weer hoeven te gaan lopen. Na ruim een half uur lopen en iets over de helft van de weg naar school, vindt ook dit kind het wel genoeg en keren we om. Nu nog terug lopen!
Echt zuur wordt het pas als onderweg een prachtige speeltuin wordt ontdekt en we er niet gaan spelen. En de vermoeidheid slaat dan ook toe. Wat fijn als we weer thuis zijn en even kunnen uitpuffen. Er wordt nog een mooie tekening voor de chauffeur gemaakt en hopenlijk kunnen we dit hoofdstuk voorlopig even afsluiten.
Toch brengen dit soort dingen ook wel iets positiefs mee. Zo zien we een paar keer een prachtige reiger en zelfs de eerste sneeuwklokjes.
Sneeuw.
Er wordt gejuicht als de gordijnen open gaan vanmorgen.
Snel aankleden, eten en naar buiten om te spelen. Wat een pret.
Daarna de judo examens die voor elk kind een extra slip opleveren en aan het eind van de middag diplomazwemmen voor A. Fijn dat alles goed is gegaan. De kinderen en wij zijn trots.
Weekend.
De tafel is gedekt en allemaal verlangen we naar een heerlijke maaltijd. We hebben een drukke dag achter de rug. Voor een kind was er kijken op het Voortgezet Onderwijs en het fietsen in de kou viel best tegen. De ander heeft op school een onrustige week achter de rug en dat vraagt veel van je. De twee jongsten zijn net twee dagen thuis geweest voor studiedagen van de juf. Dat gaf tijd om eens extra te werken aan het samenzijn op een positieve manier. We hebben ook uitjes gemaakt naar de kringloopwinkel en vanmorgen samen ontbijten bij de Hema.
Daarna nog een bezoekje aan de markt waar we mooie dingen zien gebeuren tussen de kinderen. Dan snel weer naar huis. Brrr!
Vanmiddag heeft een kind bezoek met moeder en de ander gaat voor een extra bezoekje naar de gipskamer want er zijn serieuze klachten. Gelukkig kunnen deze verholpen worden en regelt de gipsmeester dat de dokter zelf nog even langs komt. Dat heeft als voordeel dat we volgende week een afspraak kunnen schrappen. We gaan lekker eten en dan fijn het weekend in, misschien niet ons rustigste weekend maar toch kan alles net even wat rustiger aan :).
Open dag / crea.
Met de Open Dag van het Praktijk Onderwijs lopen we door de school van onze oudste. Zo komen we ook in het Crea-lokaal. We vinden een paar mooie werkstukken van “ons” kind. Met trots bekijken we ze en voegen ze toe aan de pagina “kunst in huis” die rechts van deze blog op het blauwe gedeelte te vinden is. Wat is het met je handen bezig zijn toch een prachtige uitlaatklep! En de resultaten zijn vaak bijzonder!
We doen verder nog leuke ideeën op. Kunnen we ook fijn thuis doen.
Opblijfavond.
De kinderen zitten een DVD te kijken en wij zijn druk in de weer met het eten als de bel gaat. Aan de deur staat een meisje uit de straat en ze heeft een schaaltje lekkers bij zich. Ze is vandaag jarig en er was iets te veel lekkers. Of wij het wel willen. De kinderen hoeven maar een keer te kijken en willen het liefst meteen beginnen.
We besluiten om te wachten tot vanavond als we opblijfavond hebben. Spelletjes met de jongsten en een poosje TV kijken met de oudsten, een glas drinken en de heerlijke traktatie, zo gaat het wel lukken met die opblijfavond. Bedankt Morvenna en gefeliciteerd met je verjaardag!
![IMG_3571[1]](https://stichtinggoedgezind.com//wp-content/uploads/2015/02/IMG_35711-300x225.jpg)
![IMG_3546[1]](https://stichtinggoedgezind.com//wp-content/uploads/2015/02/IMG_35461-e1423510391821-225x300.jpg)
























