Een van de 12-jarigen in huis loopt al een paar dagen te roepen dat ze eens wil koken. En dat mag. Dat juichen we zelfs toe. Menukaarten worden bekeken en kookboeken. ’s Middags worden de boodschappen gedaan en dan kan de pret beginnen. De keuken is verboden gebied geworden voor de rest van het gezin en langzaam maar zeker begint het heerlijk te ruiken. Dan is het tijd voor het voorgerecht:

Een van de kinderen roept: “Het lijkt wel of we uit eten gaan”. Dat is een mooi compliment. We smullen van de knakworstjes in bladerdeeg. Als het voorgerecht op is wordt er weer hard gewerkt in de keuken. Spannend, wat zal er nu komen?


Wat ziet het eten er mooi opgediend uit en wat is het lekker. En het is helemaal niet erg dat onze kok nog geen tijd heeft gehad voor het toetje. Na het eten van het hoofdgerecht gaan de kinderen gewoon even spelen om na een half uurtje nog weer aan tafel te komen voor een lekker dessert.

Mmmm! Lekker! We besluiten met z’n allen dat de kok dik geslaagd is. Applaus voor de kok!!!!